ફૂલ માન્યા..

——————————

ફૂલ માન્યા એ જ કંટક થાય છે,

એટલે, ઘરડાંઘરો સર્જાય છે.

 

ક્યાં અહીં શાશ્વત કશું પણ હોય છે ?

સાંજ ટાણે સૂર્ય પણ ખોવાય છે.

 

કેમ, પથ્થર પૂજવાની લાહ્યમાં,

મંદીરોમાં માનવી ઉભરાય છે ?

 

અંશ એનો ક્યાંય મળવાનો નથી,

જે સતત ભીતરેથી બળતો જાય છે.

 

આભ ફાટયું છે જુઓ સંબંધનું,

એકલે હાથે તો ક્યાં સંધાય છે ?

 

ભ્રૂણવત્ સંબંધ છે માભોમથી,

માતૃભાષા એટલે બોલાય છે.

 

સુનીલ શાહ 

 

ત્યારે આવજે

પ્રશ્ન કોઇ થાય ત્યારે આવજે
કંઈ દ્વિધા સર્જાય ત્યારે આવજે.

ખોખલો આધાર લઈ ઊડે છે તું,

આભથી પટકાય ત્યારે આવજે.

 

લાગણી શબ્દોથી પર છે, જાણી લે,

મૌન જો સમજાય ત્યારે આવજે.

 

હું ઝીલું છું ગીત ઊર્મિના અહીં,

કંપ ત્યાં ઝીલાય ત્યારે આવજે.

 

તેં સમજના દ્વારને વાસી દીધા,

અણસમજ ઘૂંટાય ત્યારે આવજે.

 

મેં લખી છે આપવીતી, આમ તો,

વેદના વંચાય ત્યારે આવજે.

 

સુનીલ શાહ

 

પ્રસ્તાવ

પ્રસ્તાવ મૂકી કોઈ ચાલી નીકળ્યુ,

પરબીડિયું ખોલ્યું, તો ખાલી નીકળ્યુ..!

સુનીલ શાહ