Monthly Archives: જાન્યુઆરી, 2010

અવસર રહે

એકબીજા માટે સંબંધોનું એવું સ્તર રહે,
જ્યાં અને જ્યારે મળો બસ, પગલું ધરતી પર રહે.

એ જ માણસ આખરે શ્વેતત્વને પામી શકે,
સપ્તરંગો માટે જેને મન સદા આદર રહે.

જેના પરસેવા થકી તારો ઘડો છલકાય છે,
ભાગ્યમાં એના જ શાને ખાલીખમ સરવર રહે ?

ક્યાંક સીધો ને સરળ છે, ક્યાંક તું કૂટપ્રશ્ન છે,
ના ઉકેલી કોઈ શકતું, એટલે તું પર રહે.

એ વિચારી પર્ણ સૌ ખરતાં ગયાં છે ડાળથી,
કે, નવેસર બાળપણનો વૃક્ષને અવસર રહે.

સુનીલ શાહ

Advertisements

સ્મરણ લૈ નીકળો

ચારેતરફ બસ પ્રેમનું વાતાવરણ લૈ નીકળો,
મનમાં તમે એક ફૂલનું કેવળ સ્મરણ લૈ નીકળો.

આ વૃક્ષ પણ તમને સલામી આપશે, ઝૂકી જઈ,
ટહુકા ભરી પંખી સમું જો ભોળપણ લૈ નીકળો.

પુલ સાંકડો હોવાનું બ્હાનું સાવ ખોટું હોય છે,
થોડી પ્રતીક્ષાનું તમે મનમાં વલણ લૈ નીકળો.

સઘળી વ્યથા, ભય, નફરતો છોડી જવાનાં છે અહીં,
તોયે તમે કાં ભીતરે હંમેશ રણ લૈ નીકળો ?

આવ્યા કરે છો, ઢાળ, ફાંટા ને વળાંકો માર્ગ પર,
લૈ જાય તોયે પાર, બસ એવાં ચરણ લૈ નીકળો.

સુનીલ શાહ