Monthly Archives: માર્ચ, 2010

એટલું ઝીલી શકો

હોય ખોબો એટલું ઝીલી શકો,
આખો દરિયો ના કદીયે પી શકો.

જો તરસનું નામ લોહીથી લખો,
તો તમે વાદળને વરસાવી શકો.

સ્મિતનું આપ્યું’તું એણે એક ગુલાબ,
મ્હેક લઈને એટલી, જીવી શકો.

આખરી જો શ્વાસ હો તો ઠીક છે,
રોજ બાકી કેટલું હાંફી શકો ?

પળ તબક્કાવાર સચવાઈ જશે,
કાલ સાથે આજ જો જોડી શકો.

આયનો ઈતિહાસનો ક્હી જાય છે,
શસ્ત્રથી ના કોઈ દિલ જીતી શકો.

માળિયું મનનું થશે ચોખ્ખુંચણાક,
ધૂળ નફરતની જો ખંખેરી શકો.
સુનીલ શાહ
(માર્ચ–૨૦૧૦)

Advertisements