Monthly Archives: જૂન, 2013

ન આવે…?

દોસ્ત, ‘આવું..?’ એમ પૂછીને ન આવે,
એમ કંઈ વંટોળ ઝૂકીને ન આવે…!

પાર એને લઈ જવાની હોય તો, તું
નાવને સંભાળ, તૂટીને ન આવે !

દુઃખ સમી આદત નથી એને કશીયે,
એ તો સુખ છે, રોજ કૂદીને ન આવે !

ઔપચારિક કેમ લાગે છે બધું, અહીં
લાગણી કાં કોઈ ઘૂંટીને ન આવે ?

એ જ પાંચીકા જતનથી સાચવ્યા છે
સ્થાનથી તારા, તું ઊઠીને ન આવે ?

સુનીલ શાહ

Advertisements

ભલે કપાયો છું

ક્યાં હું ખુદને હજી કળાયો છું ?
ભીતરે ક્યાંક ભેરવાયો છું.

લોક માને છે કે હું ઊગ્યો છું,
કોને કહું કે હજી દટાયો છું !

રસ્મ છે જીવવાની અહીં એવી,
રોજ જીવીને… હું મરાયો છું.

અવદશાનું મળ્યું છે કારણ એ જ,
હું દિશા બાબતે મૂંઝાયો છું.

મૂળ અકબંધ છે હજી મારાં,
હું ઉપરથી ભલે કપાયો છું.

લાગણીની કરી લખાવટ મેં,
દાદથી ક્યાં વધુ કમાયો છું !
સુનીલ શાહ

મળવો જોઈએ

નાનો તો નાનો, મોકો મળવો જોઈએ,
આગળ વધવાનો રસ્તો મળવો જોઈએ.

દરિયો ઘૂઘવે, એ તો એની ઓળખ છે ભઇ,
તારી અંદર કંઈ થડકો મળવો જોઈએ.

એથી ફેલાયા છે ધર્મોના સોદાગર,
સૌ ઈચ્છે, મારગ ટૂંકો મળવો જોઈએ !

અમથું કૈં ના ઊગે લીલુંછમ જીવનમાં,
ડગલે ને પગલે તડકો મળવો જોઈએ.

ત્યારે સગપણનો દીવો અજવાળું આપે,
માણસ ભીતરથી નમતો મળવો જોઈએ.
સુનીલ શાહ